iamsad_birthday@hotmail.com

C L A S H
เ ริ่ ม ใ ห ม่ ไ ม่ เ ป็ น แ ล้ ว
ย อ ม เ จ็ บ ไ ม่ ย อ ม เ ห ง า
เ ท อ ค ง ไ ม่ รู้
โ ป ร ด อ ย่ า ม า ส ง ส า ร
ร อ
ต ก ล ง เ ร า เ ป็ น อ า รั ย กั น
รั ก แ ท้ แ พ้ ไ ม่ รั ก
พ จ น า นุ ก ร ม
แ ท น ค ว า ม ว่ า ง ป่ า ว
ก า ล ค รั้ ง ห นึ่ ง
โ จ ท ย์ รั ก
ฝื น

ส า E รั U จั U บ้ า น l ล็ ก

ยิ่งเนิ่นนาน..ทุกอย่างยิ่งเปลี่ยนไป.........

ยิ่งนับวันยิ่งดูห่างเหิน..
ยิ่งจะเริ่มหมางเมินและชาเฉย..
เป็นเรื่องธรรมดาอย่างเช่นเคย..
ไม่เหมือนที่เราต่างเคย--ใส่ใจ..

เป็นเพราะอะไรกันนะ..
ที่ทำให้เราต่างก็ห่างเหินกันอย่างนี้..
เป็นเพราะตัวฉันรึเปล่าคนดี..
ช่วยบอกกันซักที....จะได้เปลี่ยนแปลง

อะไรอะไรก็ดูเงียบไปหมด..
ไม่เห็นจะสดชื่น--สดใส
ความรักของเรา~~อยากรู้จังว่ามันเป็นอะไร
ทุกอย่างมันช่างดูเปลี่ยนไป..ไม่เหมือนเดิม

หรือว่าฉันคิดมากรึเปล่านะ..
อยากให้เรามานั่งพูดจากันซักหน
ว่าเรื่องราวที่เกิดขึ้น..มันคือเรื่องจริงหรือว่าแค่กังวล
ตอนนี้ฉันเริ่มสับสน..กับทุกเรื่องราว

เคยคุยกันไม่เคยว่าง
โทรศัพท์ไม่เคยจะวางหู
ว่างทีไรเป็นต้องหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
แล้วก็ได้รับข้อความเพราะๆ--หรูๆ..ทุกที

แต่ตอนนี้โทรศัพท์ไม่เคยได้รับ..
วางเอาไว้ไม่ค่อยจะได้จับ..ข้อความไม่ค่อยเห็น
เธอก็เริ่มดูมีทีท่าจะชาเย็น..
ฉันเองก็รู้สึกว่าเริ่มจะไม่ค่อยสนใจสิ่งที่เป็น..ของเรา

มันคงจะชินชา..และเริ่มเฉย
กับทุกอย่างที่เฉยเมย..ห่างเหิน
เราอาจมีอะไรบางอย่าง..ที่อาจต่างกันเกิน
ทางที่ดีให้เราต่างเดิน..เข้ามาคุยกัน

ให้เรื่องราวแบบนี้มันสิ้นสุด
เริ่มต้นให้ความรักเรามีความสุข..ดีไหม
อย่าเลยเธอ..อย่าปล่อยให้ทุกอย่างมันผ่านไป..
โดยที่เราไม่หาทางแก้ไขและเปลี่ยนแปลง...

ถั่ ว ง อ ก AnD หั ว ไ ฟ